چه جوری شروع کنم؟

از خوبیا بگم یا بدیا؟

زشتیا یا قشنگیا؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اول یه چیزی

یه متن تو آپ قبل نه قبلی ام داشتم نظر چند نفر رو جلب کرده بود

بابا به پیر به پیغمبر ما از این کارا بلد نیستیم ... یعنی از این حرفا ... ما کجا و متن ادبی و این حرفا کجا

پرانتز باز .بعضی وقتا سرقت ادبی هم عجب حالی میده ها .. حتی بیشتر از سرقت طلا جواهر! پرانتز بسته

دوم  اینکه تنظیم ساعت بلاگفا یه ساعت جلو هستش ... اینو کاملا میشه فهمید

سوم هم اینکه

دیگه حوصله تایپیدن ندارم

آهان  چهارم دیروز رفتیم (من و فاطمه) خونه یکی از دوستامون... همون که کوچیکترین عضو اکیپ ما تو هنرستان بود و ازدواج کرده بود... ۹ روز دیگه مامان میشه

از سر صبح رفتیم تا ظهر ... فقط خاطره تعریف کردیم ...خاطره هایی که بعضی جاهاش با خنده همراه بود و بعضی جاهاش هم ...

پنجم رو هم بگم به نیت پنج تن اینکه الان تو سایت دانشگاهم منتظر یکی از دوستام ... یکی که نه نزدیک ترین و بهترین دوستم تو دانشگاه ... ازش تا حالا نگفتم؟ خب میگم... فعلا باشه

کنار خالیِ دستان پرنجابت تو                       دلم نوشت به یادت، دوصد غزلگریه

و غمگنانه نگاهم به آسمان می گفت:             ببار از اول شب تا ابد، غزلگریه

که امتداد نبودت حلول غربت من                  تو هم نگو غم دوری برایت آسان است

اتاق یخزده امشب چه تلخ می گرید                نگاه پنجره ام را، چه اشکباران است

تو رفته ای، تب بارانی ات نرفت اما                ترانه ی شب بارانی ات نرفت اما

از آسمان خیال محله ی دل من                   هوای مرکب بارانی ات نرفت اما

ولی بدون تو، دل، بی نصیب می میرد            به حسرت لبِ شیرین سیب می میرد

و عاشقانه به یاد ترانه ی مریم                     نگاه منتظرم بر صلیب می میرد...

 نمی دونم این روزا اطرافیانم برای اینکه از تنهایی در بیان باید منو تنها بذارن .... ناراحت می شم

از طرفی اونایی که نمی رن تا تنها نباشن هم منو ناراحت میکنن با نرفتنشون

کاش میشد رفت و موند...یا ....

بازم چرت و پرت